Strese ve tehlikeye karşı otomatik, istemsiz ve bilinçsiz tepkiler olan refleksler, birer koruma veya hayatta kalma mekanizması olarak işlev görür. Örneğin yakalama refleksi, bir bebeğin destek kaybı hissettiğinde “hayata tutunur gibi” sıkıca sarılmasına neden olur.

​

Ancak refleksler sadece hayatta kalma açısından değil, aynı zamanda motor ve bilişsel gelişimin temel nörolojik yapı taşlarıdır. Refleksif hareket modellerinde, zamanla olgunlaşarak becerikli, kontrollü ve bilinçli davranışlara dönüşen bir sürecin en erken başlangıçlarını görürüz.

​

Bir virtüöz kemancının ustalığı ve sanatsal becerisi, yaşamının ilk saatlerinde annesinin parmaklarını kavrayan minik yumruklarındaki yakalama refleksiyle başlar. Bu müzisyen örneğinde, yakalama refleksi ne tamamen ortadan kalkmış ne de bastırılmıştır; aksine, olgun hareket kalıplarına entegre olmuş, tüm karmaşıklığı ve incelikli varyasyonlarıyla birleşmiştir.

​

Dr. Masgutova, bebek reflekslerinin entegrasyonunu şu alanlarda gelişimi destekleyen bir müdahale yöntemi olarak önermektedir:

• Sağlıklı koruma/hayatta kalma tepkileri

• Sağlıklı öz düzenleme

• Kaba ve ince motor becerilerin gelişimi

• Refleks kalıplarından bilinçli hareket ve motor becerilere geçiş

• Kontrollü, becerikli ve bilinçli hareketlerin incelik kazanması

• Bellek, dikkat, odaklanma ve sebat etme yetilerinin gelişimi

• Motivasyon ve özgüven

• Sosyal becerilerin olgunlaşması

• Akademik başarı

• Olgun bilişsel gelişim